तु आणि मी गुंफ़लोय
एक नजुक बंधनानी,
द्वेश,मत्सराची भावना
त्यात नावालाही नाही,
तु माझ अन मी तुझी
ह्या पलिकडे जगच नाही,
न जणो ह्या सुंदर नात्याला
कोणाची ती नजर लागली
माझ्या मागे कसली ही
विचित्र पिडा जडली?
राहिले आता थोडेच दिवस
हे आले तुझ्या ध्यानि,
कळले मलाही तेव्हाच
जेव्हा पाहिले पाणि
मी तुझ्या नयनी
सोबत घालवलेले ते
सुखद क्षण अनुभवत
होते मी काल संध्याकाळी
इंद्रधनु ने रंगवलेले
ते सप्तरंगी स्वप्ने आत
फ़क्त 'स्वप्ने'च राहणार होती
माफ़ कर रे सख्या मला
सोडुन चालले मी संगत तुझी
लाख आपण मनोरे रचले तरी
इमारत पूर्ण होतेच अस नाही
कारण प्रत्येक वेळी सारे काही
मनासारखे होतेच असे नाही...
No comments:
Post a Comment