तुझ्याशिवाय

सवय झाली आहे आता
तुझ्याशिवाय जगण्याची,
डोळ्यातला पाण्याला
परत मागे लोटण्याची

भिती नाही वाटत अजिबात
काट्याँवर चालण्याची,
सँवेदनाच ठार मेलीये
सुख-दुःख अनुभवण्याची

कसरत छान जमलीये हसरा
मुखवटा धारण करण्याची,
कितिही असहय्य झाल तरी
स्मितरेषा ढळु न देण्य़ाची

आशाच पुरती मावळलीये
तु माघारी फिरण्याची,
आलास तरी पुन्हा एकदा
माझ्या मधे सामावण्याची...