प्रेम असे ही......

आयुष्याची मी झगडत होते
एक कटाक्ष तुझा मिळावा
म्हणुन आतल्या आत
मी झुरत होते

एक एक क्षण देवाला
मी उसणा मागत होते
एकदा तरी भेटशील म्हणुन
मराणाशी दोन हात करत होते

तू तिकडे शेकडो मैल दूर
भारत मातेच्या रक्षणार्थ,
मी वेडी इकडे तळ-मळत होते
मृत्यला हुलकावणी देत होते

डोळे भर भरुन शेवटच
तुला बघायचे होते
त्या सुखद क्षणाँ सोबत
परत एकदा जगायचे होते

तुझ्या वाटे कड़े
लक्ष माझे लागले होते
तुला भेटण्या साठीच
जणु यमाशी मी लढत होते

तुला न भेटण्याच दुःख
घेउनच मी मुक्त झाले होते
मरणा नँतर च्या प्रवासा
साठी मार्गस्थ झाले होते

वरती गेल्यावर मात्र
मला लगेच कळले
तुझ न येण हा
काही तुझा दोष नव्हता

तू तर तिथे आधीच
पोचला होता
नेहमी प्रमाणे हसत मुखाने
माझे स्वागत करत होता........